Mystery – Simon de Vries Schrijver

Spoilervrij deel

Als zelf gekroonde schrijver is ieder verhaal over schrijvers natuurlijk interessant voor mij. Alleen wist ik van te voren niet dat dit verhaal ging over een schrijver. Ook wist ik niet dat dit verhaal is gebaseerd op een verhaal van schrijver Stephen King. Met dag gedeeld te hebben, hierbij mijn recensie van de film ‘Secret Window’.

Ik ga eerlijk zijn, de film begint sterk en wordt dan minder met iedere minuut die voorbij gaat. Ik meen het, de opening van deze film is zo verschrikkelijk sterk. Het is eng, mysterieus en je zit direct met honderd vragen. Alleen dan dwaalt het verhaal af naar andere onderwerpen, en dan komt het eind. Het eind is zwaar teleurstellend. Het hoort een spannend eind te zijn, maar is voornamelijk lachwekkend voor redenen die ik in het spoilerdeel ga zetten.

Ik heb een andere recensie gezien waarbij de man zei dat alles wat gebeurd weg van het huis van de hoofdpersoon je uit de spanning haalt van het verhaal. Op zich begrijp ik dat wel. Het verlaten huisje aan het meer is een enge plek om een eng persoon tegen te komen, en een enge plek om te zijn als je weet dat een eng persoon ook weet dat jij daar helemaal alleen woont.

Zelf denk ik juist dat het slim is om soms weg te gaan van het huis. Het heeft geeft variatie, als de hele film in het huis zou afspelen denk ik dat het zou vervelen. Maar belangrijker, het helpt als ademmoment voor de kijker. Iedere keer als de hoofdpersoon weg is van zijn huis heb je even het moment om je zenuwen te laten bedaren. Hierdoor worden spannende momenten afgewisseld met rustigere momenten waardoor het veel aangenamer is om de film te ervaren. Als de film continue van je vraagt om op het puntje van je stoel te zitten zou het na een tijd gaan vervelen.

Ik heb verder weinig te zeggen over de film. Op zich is het geen slechte film om te kijken op een avond. De film is kort, en zoals al geschreven begint de film heel spannend. Om die reden alleen denk ik dat het het wel waard is om te zien, maar verwacht niet te veel van het eind. Met dat gezegd te hebben: je mist niets door de film niet te kijken.

Spoilerdeel

In deze alinea zitten spoilers voor de film ‘Fight Club’. De film voelt namelijk aan als een mindere versie van ‘Fight Club’. De hele twist met dat de hoofdpersoon ook een ander persoon is, in dit geval Mort Rainey, gespeeld door Johnny Depp, die ook John Shooter is, gespeeld door John Turturro, kan naar mijn mening nooit meer worden gedaan na ‘Fight Club’. ‘Fight Club’ heeft deze twist perfect gedaan. De tweede keer dat je ‘Fight Club’ kijkt denk je bij jezelf: hoe heb ik in godsnaam niet kunnen bedenken dat Edward Norton en Brad Pitt dezelfde persoon zijn. Dat is wat de twist in ‘Fight Club’ zo goed maakt. In ‘Secret Window’ worden er geen puzzelstukjes achtergelaten door het verhaal heen waardoor je de twist kan zien aankomen. Daarmee voelt het direct zwak aan.

In deze alinea zitten spoilers voor de film en boek ‘The Shinning’. Want ‘Secret Window’ lijkt ook er veel op ‘The Shinning’. Zowel ‘The Shinning’ als ‘Secret Window’ gaat over een schrijver die langzaam gek wordt en op het eind zijn liefde aanvalt met de intentie te moorden. Ook als Rainey zijn vrouw Amy Rainey, gespeeld door Maria Bello, het huis binnen loopt en overal op de muur gekrast ziet staan Shooter voelt erg sterk aan als de vrouw van Wendy Torrance die het manuscript vindt van haar man waar enkel de zin all work and no play makes jack a dull boy in staat.

Grote reden waarom het einde van de film niet werkt voor mij is omdat Johnny Depp niet overkomt als een intimiderende man. Misschien dat het daarom voor mensen juist enger is, dat een onschuldig uitziende man een moordenaar kan zijn, maar voor mij is het simpelweg niet eng. Om toch maar weer even terug te komen op ‘The Shinning’ (weer spoilers voor dat verhaal). Jack Nicholson in die film is eng. Het idee door hem achtervolgd te worden is eng. Depp is nooit eng. Sterker nog, als hij tevoorschijn komt achter de deur vandaan en zijn gezicht verstopt onder de hoed. Het is lachwekkend slecht. Serieus, ik moest bijna hardop lachen van Depp zijn poging om eng te zijn. Dat maakt het einde wel memorabel, maar uiteraard niet op de manier zoals de filmmakers het bedoelde.

Ik ga de film waarschijnlijk nooit meer zien. Maar ik vind het niet erg dat ik hem heb gezien. Dat is alles.

Spoilervrij deel

Dit moet de vierde of vijfde keer zijn dat ik de film ‘Now You See Me’ kijk. Ik moet direct toegeven dat de film nog steeds leuk is om te zien.

Waarom ik zo geniet van de film is de droomfactor. Het idee om zo goed te zijn in magie is een verslavend idee. Natuurlijk kost het vele duizenden uren aan tijd om zo goed te worden, tijd die ik spendeer op Youtube in plaats van oefenen met speelkaarten omdat ik lui ben. Wat betekent dat het voor eeuwig bij dromen zal blijven, maar dat betekent niet dat de film niet minder leuk wordt om te kijken. Het is dezelfde reden dat ik graag naar ‘Lucy’ kijk met Scarlett Johansson. Het fantaseren is zo leuk.

Het mysterie gedeelde van de film vind ik het minst boeiend aan de film. Meerdere keren in de film leer je hoe een truc werkt. Eenmaal besef je dat je eerder in de film al had kunnen weten hoe ze het hebben gedaan, maar de meeste tijd is het onmogelijk om van te voren te weten hoe de truc werkt. Toch maakt dat de film niet slecht. Wel moet ik toegeven dat sommige verklaringen die worden gegeven wel een kleine kans van slagen zouden hebben, zou je ze toepassen in de echte wereld.

Toch zitten er slimme momenten in de film. Momenten waarvan je niet direct begrijpt wat ze te maken hebben met wat er gebeurd, maar later beseft waarom ze in de film zitten. Helaas een beetje moeilijk uit te leggen zonder spoilers.

De film duurt een uur en 55 minuten. Dat is een respectabele tijd. De film voelt die tijd niet. Het voelt veel korter. Voor je het weet ben je alweer bij het eind. Dat is jammers, want de film is zo leuk om te zien. Maar tegelijk is het natuurlijk sterk dat de film afrond voordat het te veel in herhaling valt.

Alles wat ik nog kan zeggen is, kijk de film vooral. Het is echt heel leuk en zal je misschien inspireren om ook een speeldek op te pakken en wat goocheltrucs te leren.

Spoilerdeel

De film is ruig op te delen in drie grote goocheltrucs. Daar is niet mis mee. Alleen denk ik wel dat de film eindigt met de minst boeiende truc. Het voelt of ze niet eens echt een truc doen op het eind. Ze rennen van het dak, verdwijnen, en dat is het. Natuurlijk is het verdwijnen zelf een truc te noemen. Alleen vergeleken met hoeveel spektakel ze stelen uit een Franse bank, en mensen meer geld op hun bakrekening zetten, voelt de laatste truc aan als een anticlimax. Dat is zonde, want de film heeft een goed gevoel van escalatie. Deze escalatie stopt helaas het moment dat het over de kluis gaat die ze verstoppen met een spiegel. Dat is het enige wat ik jammer vind aan de film.

Wat ook minder is aan de derde grote goocheltruc is dat het ongeloofwaardig is dat ze er mee zouden wegkomen. Ik heb het over de spiegel die de kluis verbergt. Ten eerste: hoe krijgen ze zo een grote spiegel in een gebouw? Dat moet vast een dag werken en velen hele gespierde verhuizers kosten. Ten tweede: hoe kan niemand zien dat er een spiegel in de ruimte is. Dat vind ik moeilijk te geloven. Ten derde: Een geluk voor onze helden dat niemand van de FBI zo ver de ruimte inloopt dat hij tegen de spiegel aanbotst. In andere woorden: deze truc doet het hem even net niet voor mij.

Maar met dat geschreven te hebben zitten er momenten in de film die heel slim zijn. Denk aan de tweede show waarbij twaalf mensen worden gehypnotiseerd om aan te vallen bij het horen van het woord ‘Freeze’. Tijdens de hypnose begrijp je niet wat dit te maken heeft met wat er gebeurd, maar zodra Mark Ruffalo ‘freeze’ roept en wordt getackeld door de twaalf mensen is in één keer alles duidelijk, en kan je alleen maar denken, slim gedaan.

De twist op het eind waarbij Ruffalo het meesterbrein is achter alles is goed gedaan. De hele film lang worden deze snippers aan informatie gegeven over een goochelaar genaamd Lionel Shrike. Dat Ruffalo zijn zoon blijkt te zijn op het eind maakt het dat de twist wat minder uit de hoge hoed lijkt getrokken (wat leuk om dat spreekwoord te gebruiken in een recensie over een film over goochelaars). Ook sterk omdat de film je probeert te foppen door je te laten denken dat Lionel Shrike waarschijnlijk de vijfde ‘Horsemen’ is.

Jammer is dat Michael Caine spontaan verdwijnt uit de film op het eind. Het laatste wat we zien is dat hij Morgan Freeman inhuurt. Het zou fijn zijn geweest toch een bevredigend eind te hebben met Caine. Nu voelt het als een onopgelost stuk verhaal. Ik weet dat er een ‘Now You See Me 2’ is, maar ik oordeel deze film op zichzelf. Ik moet zeggen dat het onopgeloste verhaallijn met Caine niet erg is. Het is gewoon jammer. Het voelt als een escalatie zonder climax.

Toch blijft ‘Now You See Me’ leuk om te kijken. Ik ga dan ook zeker nummer 2 weer zien, en daar dan ook een recensie over schrijven… zodra die weer op Netflix verschijnt. En ik heb gelezen dat er waarschijnlijk ook een deel 3 komt. Die ga ik zeker in de bioscoop zien.