Journey 2: The Mysterious Island

Spoilervrij deel

‘Journey 2: The Mysterious Island’ is geen goede film. Het is bijna indrukwekkend hoe slecht de film is. Het weet bij de meeste conflicten voor de saaiste oplossing te gaan. Veteraan acteur Michael Caine zet een slechte acteerprestatie neer (niet alleen hij hoor, maar zijn slechte prestatie is het meest verrassend). En de creatieve ideeën die de film heeft, doet de film weinig mee.

Laat ik nu alles stap voor stap afgaan. Zo hebben we de zoon en stiefvader die het niet met elkaar kunnen vinden. De stiefvader en afwezige opa die niet met elkaar kunnen opschieten. De hoofdpersoon die verliefd wordt op een vrouw die hem niet ziet staan. Goed, die laatste vindt ik minder erg. Er is een conflict die ik wel oké vindt. Maar die deel ik in het spoilerdeel.

Ook voelt het niet bevredigend aan als het een van deze problemen wordt opgelost. Het voelt niet verdient. De personages vergeven elkaar, of zeggen tegen elkaar van elkaar te houden, omdat dit vaak het moment is in een film waarbij dat gebeurd. Ook zijn de oplossingen te simpel. Ze hebben de kans een spannend moment te hebben, maar gaan voor de makkelijke oplossing zonder moeilijkheden. Dat zijn niet alleen gemiste kansen, het maakt de film saai. En dat is nooit goed. Nu moet ik gelijk toegeven zelf met een verhaal bezig te zijn waar altijd de makkelijkste weg wordt gekozen, dus wie ben ik om dat te bekritiseren.

Wat je zowel goed als slecht kan vinden is dat de film snel naar ‘The Mysterious Island’ gaat. Je kan het slecht vinden omdat je weinig tijd krijgt om de personages te leren kennen en omdat hierdoor het eiland zelf niet de kans krijgt spannend te worden opgebouwd voor een tijd voor we het zien. Ook verbreekt de film direct de show don’t tell regel door te vertellen wat de hoofdpersoon heeft gedaan aan de begin van de film om in de problemen te komen, in plaats van het te laten zien zien.

Maar, je kan het ook juist goed vinden omdat de film lekker snel het verhaal begint. De plezier van deze film komt uit de creatieve dingen die zijn verzonnen voor het eiland zelf. De dieren die er leven, de geschiedenis van het eiland. Misschien is het daarom beter dat de film ons niet te lang verveelt met personages en gewoon lekker het verhaal vertelt.

Dan de actie. De actie werkt niet om twee redenen. Het is allemaal duidelijk in de computer gemaakt. Nu hoeft dat niet erg te zijn. Alleen is de genadeslag dat de acteurs niet verkopen dat deze computeranimatie echt is. Ze zijn duidelijk aan het acteren voor een groen scherm. Het meest verrassend is dat acteur Michael Caine het het slechts doet van iedereen. Misschien dat de man weinig ervaring heeft met acteren met dat wat er niet is, maar hij breekt de illusie.

Laat ik dan nu proberen deze film te bekijken door de ogen van een kind. Want de film is duidelijk voor een wat jonger publiek. En met dat gezegd te hebben: ja, ik denk dat een kind zich best kan vermaken met deze film. Ook zal een kind denk ik minder moeite hebben met alle computeranimatie. Dus zou ik de film aanraden voor ouders om aan hun kind te laten zien? Nee. Ik denk dat er honderden kinderfilms zijn die beter zijn dan ‘Journey 2: The Mysterious Island’.

‘Journey 2: The Mysterious Island’ is een film die je kijkt als je in het vliegtuig zit voor meer dan twee uur en de film wordt vertoont tijdens de vlucht. Dan is de film zeker geen slechte manier om je kind vermaakt te houden, en waarom ook niet, het kan zelfs jou als ouder vermaakt houden. Maar als je de keus hebt andere kinderfilms te kijken. Dan verzeker ik je dat er grote kans is dat er een betere film tussen zit dan deze film.

Spoilerdeel

Het enige conflict dat niet zo cliché is, is dat Gabato, gespeeld door Luis Guzmán, op de een of andere manier het geld moet krijgen om zijn dochter naar de universiteit te sturen.

Toch doet de film ook daar weinig boeiends mee. Kailani, gespeeld door Vanessa Hudgens, zoekt haar vader op die goud voor haar wil meenemen om voor een studie te betalen. Als ze hem vindt zegt ze: ‘kom mee’. En hij gaat mee. Dat is een zwakke oplossing. Gooi er wat spanning in. Laat de vulkaan uitbarsten waardoor lava begint te stromen. En maak zijn enige uitweg een paar stenen die hij moet overspringen om bij zijn dochter te komen. Nu voelt het echt aan dat er maar iets van conflict moet zijn dit punt in het verhaal omdat dat normaal is. Maar om wat interessants met het conflict te doen kunnen ze niet bedenken.

Alleen de liefde tussen Sean, gespeeld door Josh Hutcherson, en Kailani voelt enigszins verdient. Sinds Sean haar leven redt door haar op tijd op te vangen terwijl hij vliegt op een bij.

Er zit een groot actiemoment in de film. Dat is als vogels op ze jagen omdat zij op bijen zitten. Deze actie maakt mij niet warm. Het komt niet perse omdat het er zo nep uitziet. Wat het voor mij breekt is de acteerprestatie, voornamelijk van Dwayne Johnson en Michael Caine. Die twee verkopen het totaal niet. Voor geen enkele seconden geloof ik dat die twee echt op een bij zitten groter dan een auto. Hierdoor breekt de hele illusie, die al dun is omdat de dieren en omgeving zo duidelijk in een computer zijn gemaakt.

Now You See Me

Spoilervrij deel

Dit moet de vierde of vijfde keer zijn dat ik de film ‘Now You See Me’ kijk. Ik moet direct toegeven dat de film nog steeds leuk is om te zien.

Waarom ik zo geniet van de film is de droomfactor. Het idee om zo goed te zijn in magie is een verslavend idee. Natuurlijk kost het vele duizenden uren aan tijd om zo goed te worden, tijd die ik spendeer op Youtube in plaats van oefenen met speelkaarten omdat ik lui ben. Wat betekent dat het voor eeuwig bij dromen zal blijven, maar dat betekent niet dat de film niet minder leuk wordt om te kijken. Het is dezelfde reden dat ik graag naar ‘Lucy’ kijk met Scarlett Johansson. Het fantaseren is zo leuk.

Het mysterie gedeelde van de film vind ik het minst boeiend aan de film. Meerdere keren in de film leer je hoe een truc werkt. Eenmaal besef je dat je eerder in de film al had kunnen weten hoe ze het hebben gedaan, maar de meeste tijd is het onmogelijk om van te voren te weten hoe de truc werkt. Toch maakt dat de film niet slecht. Wel moet ik toegeven dat sommige verklaringen die worden gegeven wel een kleine kans van slagen zouden hebben, zou je ze toepassen in de echte wereld.

Toch zitten er slimme momenten in de film. Momenten waarvan je niet direct begrijpt wat ze te maken hebben met wat er gebeurd, maar later beseft waarom ze in de film zitten. Helaas een beetje moeilijk uit te leggen zonder spoilers.

De film duurt een uur en 55 minuten. Dat is een respectabele tijd. De film voelt die tijd niet. Het voelt veel korter. Voor je het weet ben je alweer bij het eind. Dat is jammers, want de film is zo leuk om te zien. Maar tegelijk is het natuurlijk sterk dat de film afrond voordat het te veel in herhaling valt.

Alles wat ik nog kan zeggen is, kijk de film vooral. Het is echt heel leuk en zal je misschien inspireren om ook een speeldek op te pakken en wat goocheltrucs te leren.

Spoilerdeel

De film is ruig op te delen in drie grote goocheltrucs. Daar is niet mis mee. Alleen denk ik wel dat de film eindigt met de minst boeiende truc. Het voelt of ze niet eens echt een truc doen op het eind. Ze rennen van het dak, verdwijnen, en dat is het. Natuurlijk is het verdwijnen zelf een truc te noemen. Alleen vergeleken met hoeveel spektakel ze stelen uit een Franse bank, en mensen meer geld op hun bakrekening zetten, voelt de laatste truc aan als een anticlimax. Dat is zonde, want de film heeft een goed gevoel van escalatie. Deze escalatie stopt helaas het moment dat het over de kluis gaat die ze verstoppen met een spiegel. Dat is het enige wat ik jammer vind aan de film.

Wat ook minder is aan de derde grote goocheltruc is dat het ongeloofwaardig is dat ze er mee zouden wegkomen. Ik heb het over de spiegel die de kluis verbergt. Ten eerste: hoe krijgen ze zo een grote spiegel in een gebouw? Dat moet vast een dag werken en velen hele gespierde verhuizers kosten. Ten tweede: hoe kan niemand zien dat er een spiegel in de ruimte is. Dat vind ik moeilijk te geloven. Ten derde: Een geluk voor onze helden dat niemand van de FBI zo ver de ruimte inloopt dat hij tegen de spiegel aanbotst. In andere woorden: deze truc doet het hem even net niet voor mij.

Maar met dat geschreven te hebben zitten er momenten in de film die heel slim zijn. Denk aan de tweede show waarbij twaalf mensen worden gehypnotiseerd om aan te vallen bij het horen van het woord ‘Freeze’. Tijdens de hypnose begrijp je niet wat dit te maken heeft met wat er gebeurd, maar zodra Mark Ruffalo ‘freeze’ roept en wordt getackeld door de twaalf mensen is in één keer alles duidelijk, en kan je alleen maar denken, slim gedaan.

De twist op het eind waarbij Ruffalo het meesterbrein is achter alles is goed gedaan. De hele film lang worden deze snippers aan informatie gegeven over een goochelaar genaamd Lionel Shrike. Dat Ruffalo zijn zoon blijkt te zijn op het eind maakt het dat de twist wat minder uit de hoge hoed lijkt getrokken (wat leuk om dat spreekwoord te gebruiken in een recensie over een film over goochelaars). Ook sterk omdat de film je probeert te foppen door je te laten denken dat Lionel Shrike waarschijnlijk de vijfde ‘Horsemen’ is.

Jammer is dat Michael Caine spontaan verdwijnt uit de film op het eind. Het laatste wat we zien is dat hij Morgan Freeman inhuurt. Het zou fijn zijn geweest toch een bevredigend eind te hebben met Caine. Nu voelt het als een onopgelost stuk verhaal. Ik weet dat er een ‘Now You See Me 2’ is, maar ik oordeel deze film op zichzelf. Ik moet zeggen dat het onopgeloste verhaallijn met Caine niet erg is. Het is gewoon jammer. Het voelt als een escalatie zonder climax.

Toch blijft ‘Now You See Me’ leuk om te kijken. Ik ga dan ook zeker nummer 2 weer zien, en daar dan ook een recensie over schrijven… zodra die weer op Netflix verschijnt. En ik heb gelezen dat er waarschijnlijk ook een deel 3 komt. Die ga ik zeker in de bioscoop zien.